Pasen in aantocht

Pasen in aantocht

De vrolijke paaseitjes en chocolade paashazen zijn weer volop aanwezig.  Zo ook de schattige decoratie paaskuikentjes met metalen draadjes er in, die menig decoratief stukje het Pasen gevoel geven. De metalen draadjes waaruit deze kuikentjes zijn opgebouwd, kunnen vervelende problemen veroorzaken wanneer ze door uw hond of kat worden opgegeten.

Het schaaltje paaseitjes op tafel is haast onweerstaanbaar voor ons, laat staan voor onze viervoeters. Het zal niet de  eerste keer zijn, dat een hond of kat deze chocolade eitjes, al dan niet met het folie smakelijk op eet.

Het is dus weer opletten geblazen, met de paaseitjes en paashazen. Chocolade is giftig voor honden en katten. Het zijn  de stoffen theobromine en cafeïne die de problemen veroorzaken. Mensen kunnen in hun lichaam deze stoffen  goed afbreken, honden en katten kunnen dit niet goed. De stoffen stapelen zich op in het lichaam wat uiteindelijk leidt  tot  vergiftiging.

Altijd spoed?

Of uw hond daadwerkelijk gevaar loopt hangt af van de grootte van de hond en van het type chocolade dat hij heeft  gegeten. Een labrador van 30 kg die 100 gram witte chocolade heeft opgegeten heeft minder kans op problemen dan  een chihuahua van 3 kg die een pure chocolade beestje van 30 gram op eet. Hieronder ziet u een rekenschema waarin u  het gewicht van uw hond en de hoeveelheid chocolade en het type chocolade in kunt vullen. Zet daarbij het gewicht op  kg en de hoeveelheid chocolade op gm (gram).

Voor het rekenschema klik hier.

Behandeling

Er is geen tegengif voor theobromine en cafeïne. Het allerbelangrijkste is dus de chocola zo snel mogelijk uit het lichaam te krijgen. Dat kan door de hond zo snel mogelijk (binnen 2-3 uur) te laten braken. Gebruik, wat helaas nog vaak wordt geadviseerd, geen zout om uw hond te laten braken. Dit kan namelijk weer tot een zoutvergiftiging leiden. Maar laat uw hond een injectie met braakmiddel geven bij de dierenarts. Indien de hond nog geen vergiftigingsverschijnselen heeft en alle chocola uitbraakt, geeft dat het beste vooruitzicht.
Daarna is alleen mogelijk om het dier symptomatisch te behandelen. Dat wil zeggen dat de hond behandeld moet worden voor verschijnselen die hij op dat moment heeft of worden verwacht. Een infuus zorgt ervoor dat de gifstoffen zo snel mogelijk uit het lichaam gespoeld worden en medicijnen moeten de toevallen en hartritmeproblemen beperken.  Let wel: het is proberen, na 2–3 dagen kan de hond toch nog door hartbeschadiging overlijden.